ஆண்டுக்கு 50 ராக்கெட்டுகள்! 2030க்குள் இந்தியாவின் மாபெரும் விண்வெளி லட்சியம்; இஸ்ரோவால் இது சாத்தியமா?
செய்தி முன்னோட்டம்
இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (இஸ்ரோ) மற்றும் இன்-ஸ்பேஸ் அமைப்புகள் இணைந்து, 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் ஆண்டுக்கு 50 ராக்கெட்டுகளை விண்ணில் ஏவ பிரம்மாண்ட திட்டத்தை வகுத்துள்ளன. இருப்பினும், நடப்பு 2026 ஆம் ஆண்டில் செப்டம்பர் 21 வரை இஸ்ரோவின் 2 ஏவுதல்கள் மற்றும் ஸ்கைரூட் நிறுவனத்தின் 1 ஏவுதல் என மொத்தம் 3 விண்வெளி ஏவுதல்கள் மட்டுமே நடைபெற்றுள்ளன. இந்த தற்போதைய நிலையில் இருந்து ஆண்டுக்கு 50 ராக்கெட்டுகள் என்ற இலக்கை எட்ட அதிகளவிலான உள்கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் தேவைப்படுகின்றன.
புதிய ஏவுதளங்கள்
தனியார் விண்வெளி நிறுவனங்களின் பங்களிப்பு மற்றும் புதிய ஏவுதளங்கள்
இந்த 50 ராக்கெட் ஏவுதல் இலக்கை இஸ்ரோ அமைப்பினால் மட்டுமே தனியாக சாதிக்க முடியாது என்பதால், ஸ்கைரூட் ஏரோஸ்பேஸ் மற்றும் அக்னிகுல் காஸ்மாஸ் போன்ற தனியார் நிறுவனங்கள் இதில் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்க உள்ளன.
தற்போது இயங்கி வரும் ஸ்ரீஹரிகோட்டா ஏவுதளத்துடன் சேர்த்து, தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் உள்ள குலசேகரப்பட்டினத்தில் சிறிய வகை செயற்கைக்கோள் ஏவு வாகனங்களுக்கான புதிய ஏவுதளம் அதிவேகமாக அமைக்கப்பட்டு வருகிறது.
மேலும் கூடுதல் ஏவுதளங்களை உருவாக்குவதும் தற்சமயம் கட்டாயமாகியுள்ளது.
உள்கட்டமைப்பு
அதிகரிக்கும் ராக்கெட் உற்பத்தி மற்றும் உள்கட்டமைப்பு சார்ந்த தேவைகள்
ஆண்டுக்கு 50 முறை ராக்கெட்டுகளை வெற்றிகரமாக ஏவ வேண்டுமானால், ஒரே நேரத்தில் 10 முதல் 15 ராக்கெட்டுகள் தயாரிப்பு, பரிசோதனை மற்றும் அசெம்பிளி நிலைகளில் தொடர்ச்சியாகத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
இதற்குத் தடையற்ற ராக்கெட் எரிபொருள் விநியோகம், அதிகப்படியான உதிரிபாக சப்ளையர்கள் மற்றும் அதிநவீன செயற்கைக்கோள் செயலாக்க மையங்கள் மிக அவசியமாகும்.
அத்துடன் திரும்பத் திரும்ப பயன்படுத்தக் கூடிய ராக்கெட்டுகள் மற்றும் அடுத்த தலைமுறை ஏவு வாகனங்கள் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்களையும் இந்தியா விரைவாக செயல்பாட்டிற்கு கொண்டுவர வேண்டும்.
உண்மையான சவால்கள்
மாபெரும் விண்வெளி சூழல் அமைப்பை உருவாக்குவதே இந்தியாவின் உண்மையான சவால்
எனவே, இந்த 50 ராக்கெட் இலக்கு என்பது வெறும் ராக்கெட்டுகளின் எண்ணிக்கையை மட்டும் உயர்த்தும் விஷயம் அல்ல.
விரைவான தயாரிப்பு முறையை இந்தியா உருவாக்க வேண்டும். முன்னணித் தனியார் நிறுவனங்களின் தீவிரப் பங்களிப்பும் இதற்குத் தேவை.
அதேபோல் திறமையான மனிதவளமும், வர்த்தக ரீதியிலான செயற்கைக்கோள்களின் தொடர் தேவைகளும் முக்கியமாகும்.
இத்தகைய ஒரு மாபெரும் விண்வெளி ஏவுதல் சூழல் அமைப்பை 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியாவால் முழுமையாகக் கட்டி எழுப்ப முடியுமா என்பதே முதன்மையான எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.