இமயமலையில் பனிப்பொழிவு 23 ஆண்டு கால சரிவு: 200 கோடி மக்களின் குடிநீர் ஆதாரத்திற்கு ஆபத்தா?
செய்தி முன்னோட்டம்
ஆசியாவின் நீர் கோபுரம் என்று அழைக்கப்படும் இந்து குஷ் இமயமலைப் பகுதியில், கடந்த 23 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவிற்குப் பனிப்பொழிவு மிகக் குறைவாகப் பதிவாகியுள்ளது. 2025 நவம்பர் முதல் 2026 மார்ச் வரையிலான காலத்தில், சராசரியை விட 27.8 சதவீதம் பனிப்பொழிவு குறைந்துள்ளதாக ICIMOD அமைப்பின் அறிக்கை எச்சரிக்கிறது. இது ஆசியாவின் முக்கிய நதிப் படுகைகளை நம்பியுள்ள சுமார் இரண்டு பில்லியன் (200 கோடி) மக்களின் நீர் பாதுகாப்பிற்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
முக்கியத்துவம்
பனிப்பொழிவு ஏன் இவ்வளவு முக்கியமானது?
மலைகளில் விழும் பனிப்பொழிவு வெறும் அழகுக்காக மட்டுமல்ல. அது இயற்கையின் மெதுவான நீர் வங்கி (Slow-release water bank). குளிர்காலத்தில் சேமிக்கப்படும் இந்தப் பனி, கோடைக் காலத்தில் உருகி நதிகளில் நீர் வரத்தை உறுதி செய்கிறது. இந்து குஷ் இமயமலையை ஆதாரமாகக் கொண்ட 12 முக்கிய நதிப் படுகைகளில், ஆண்டு முழுவதும் ஓடும் நீரில் கால் பகுதி, இந்த பனி உருகுதலால் மட்டுமே கிடைக்கிறது. இவைதான் விவசாயத்திற்கும், நீர்மின் நிலையங்களுக்கும் உயிர்நாடியாக உள்ளன.
ஆபத்து
எந்தெந்த நதிகளுக்கு அதிக ஆபத்து?
பனிப்பொழிவு சரிவு சமமான அளவில் இல்லை. மெகாங் நதிப் படுகையில் 59.5 சதவீதமும், திபெத்திய பீடபூமியில் 47.4 சதவீதமும் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுள்ளது. மஞ்சள் நதி மற்றும் அமு தர்யா நதிகளிலும் நீர் வரத்து கடுமையாகக் குறைந்துள்ளது. இருப்பினும், இந்தியாவின் கங்கை நதிப் படுகையில் மட்டும் பனிப்பொழிவு சராசரியை விட 16.3 சதவீதம் அதிகமாக உள்ளது, இது வடக்கு இந்தியாவிற்குத் தற்காலிகமான ஒரு நிவாரணத்தை அளித்துள்ளது.
ஆபத்து
தொடரும் ஆபத்தான போக்கு
இது ஏதோ ஒரு ஆண்டின் தற்காலிகப் பிரச்சனையல்ல. கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாகவே சராசரிக்கும் குறைவான பனிப்பொழிவே பதிவாகியுள்ளது. 2003 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 14 குளிர்காலங்கள் இத்தகைய பற்றாக்குறையைச் சந்தித்துள்ளன. இதனுடன், இமயமலையில் உள்ள பனியாறுகள் 2000 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்பை விட இரண்டு மடங்கு வேகமாக உருகி வருகின்றன. இது எதிர்காலத்தில் கடுமையான வறட்சியையும், கோடை காலங்களில் நீர்நிலைகள் வறண்டு போகும் அபாயத்தையும் உணர்த்துகிறது.
நடவடிக்கை
அரசுகள் எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள்
இந்த நெருக்கடியைச் சமாளிக்க முன்னெச்சரிக்கை அமைப்புகளை வலுப்படுத்துவது அவசியம். நீர் சேமிப்புத் திட்டங்களைச் சீரமைப்பதோடு, விவசாயம் மற்றும் மின்சாரத் துறைகளுக்கு இடையே ஒருங்கிணைந்த நீர் மேலாண்மை தேவைப்படுகிறது. முறையான திட்டமிடல் இல்லையென்றால், குடிநீர் ஆதாரங்கள் வற்றிப் போவதுடன், நிலத்தடி நீர் மட்டமும் அதலபாதாளத்திற்குச் செல்லும். இயற்கையின் இந்த எச்சரிக்கையை உணர்ந்து, அரசு மற்றும் நாடுகள் உடனடியாகத் தற்காப்பு நடவடிக்கைகளைத் தொடங்க வேண்டும்.