"இதுவரை பறக்காத இன்ஜின்.. 9,200 கிலோ எடை!" சந்திரயான் 4 திட்டத்தில் இஸ்ரோ செய்த அதிரடி மாற்றம்
செய்தி முன்னோட்டம்
இந்திய விண்வெளி ஆய்வு நிறுவனமான இஸ்ரோ, சந்திரயான் 3 திட்டத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, நிலவிலிருந்து மண் மாதிரிகளைச் சேகரித்து பூமிக்குக் கொண்டு வரும் சந்திரயான் 4 திட்டத்தைச் செயல்படுத்தத் தீவிரமாக இறங்கியுள்ளது. அக்டோபர் 2027இல் ஏவப்படவுள்ள இந்தத் திட்டம், இதுவரை எந்த நாடும் செய்யாத ஒரு சாதனையை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. அதாவது, நிலவின் தென்துருவப் பகுதியில் தரையிறங்கி, சுமார் 3 கிலோ நிலவு மண்ணைச் சேகரித்து, மீண்டும் நிலவிலிருந்து கிளம்பி பூமிக்குக் கொண்டு வருவதே இதன் நோக்கமாகும். இதற்காக ஐந்து வெவ்வேறு தொகுதிகளைக் கொண்ட ஒரு பிரம்மாண்ட விண்கலத்தை இஸ்ரோ உருவாக்கி வருகிறது.
இரண்டு ராக்கெட்டுகள்
ஏன் இரண்டு ராக்கெட்டுகள் தேவைப்படுகின்றன?
சந்திரயான் 4 விண்கலத்தின் மொத்த எடை சுமார் 9,200 கிலோ ஆகும். இந்தியாவின் தற்போதைய சக்திவாய்ந்த ராக்கெட்டான LVM3, புவியின் தாழ்வான சுற்றுப்பாதைக்கு சுமார் 8,000 கிலோவை மட்டுமே சுமந்து செல்லும் திறன் கொண்டது. எனவே, இந்த 9,200 கிலோ எடையை ஒரே ராக்கெட்டில் விண்ணுக்கு அனுப்ப முடியாது. இதற்காக இஸ்ரோ ஒரு மாற்றுத் திட்டத்தைக் கையாண்டுள்ளது. விண்கலத்தின் பகுதிகளை இரண்டு அடுக்குகளாகப் பிரித்து, இரண்டு தனித்தனி LVM3 ராக்கெட்டுகளில் விண்ணுக்கு அனுப்பத் திட்டமிட்டுள்ளது. விண்வெளியில் இந்த இரண்டு அடுக்குகளும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து, பின்னர் நிலவை நோக்கித் தனது பயணத்தைத் தொடரும்.
இன்ஜின்
திடீர் மாற்றம்: செமி-கிரையோஜெனிக் இன்ஜின் அறிமுகம்
திட்டம் பாதியில் இருக்கும்போதே, ராக்கெட் கட்டமைப்பில் இஸ்ரோ ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தைச் செய்துள்ளது. மார்ச் 2026இல் தாக்கல் செய்யப்பட்ட நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு அறிக்கையின்படி, LVM3 ராக்கெட்டில் இதுவரை பயன்படுத்தப்படாத 'செமி-கிரையோஜெனிக்' இன்ஜினைப் பயன்படுத்த இஸ்ரோ முடிவு செய்துள்ளது. இதற்காக SE2000 என்ற புதிய இன்ஜின் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. திரவ ஆக்சிஜன் மற்றும் மண்ணெண்ணெய்யை எரிபொருளாகக் கொண்டு இயங்கும் இந்த இன்ஜின், ராக்கெட்டின் சுமை தூக்கும் திறனை 4,200 கிலோவிலிருந்து 5,200 கிலோவாக உயர்த்த உதவும். இந்த கூடுதல் பலம் சந்திரயான் 4 திட்டத்திற்கு மிகவும் அவசியமானதாகும்.
காலக்கெடு
இஸ்ரோவின் பட்ஜெட் மற்றும் காலக்கெடுவில் ஏற்பட்டுள்ள சிக்கல்
ராக்கெட் கட்டமைப்பில் செய்யப்பட்ட இந்த மாற்றத்தால், சந்திரயான் 4 திட்டத்திற்கான நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் செலவினங்களில் தொய்வு ஏற்பட்டுள்ளது. 2025-26 நிதியாண்டிற்கு ஒதுக்கப்பட்ட ₹150 கோடியில், ஜனவரி 2026 வரை ₹34.6 கோடி மட்டுமே செலவிடப்பட்டுள்ளது. ராக்கெட்டின் இறுதி வடிவம் இன்னும் முடிவாகாததே இதற்குக் காரணம் என்று நாடாளுமன்றக் குழு சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. மேலும், SE2000 இன்ஜினின் முழுமையான சோதனை 2026 இறுதிக்குள் தான் முடியும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், சந்திரயான் 4 அக்டோபர் 2027ல் ஏவப்பட வேண்டும். இதுவரை பறக்காத ஒரு புதிய இன்ஜினை நம்பி இந்த மெகா திட்டம் இருப்பதால், காலக்கெடு மாற்றப்படவும் வாய்ப்புள்ளது.
ஐந்து முக்கிய தொகுதிகள்
சந்திரயான் 4 திட்டத்தின் ஐந்து முக்கிய தொகுதிகள்
இந்தத் திட்டத்தில் ஐந்து முக்கியமான 'மாட்யூல்'கள் இணைந்து செயல்படுகின்றன: Descender Module: நிலவில் மெதுவாகத் தரையிறங்குவதற்கு. Ascender Module: நிலவு மண்ணைச் சேகரித்து மீண்டும் விண்வெளிக்குக் கிளம்புவதற்கு. Propulsion Module: பூமியின் சுற்றுப்பாதையிலிருந்து நிலவுக்கு விண்கலத்தைக் கொண்டு செல்ல. Transfer Module: நிலவு மண்ணைப் பெற்றுக்கொண்டு பூமிக்குத் திரும்பும் விண்கலத்திற்கு மாற்ற. Re-entry Module: நிலவு மண்ணைச் சுமந்து பாதுகாப்பாக பூமியின் வளிமண்டலத்திற்குள் நுழைய. இந்த ஐந்து தொகுதிகளின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாடே இந்தியாவின் இந்த நிலவு கனவை நனவாக்கும்.
விண்வெளிப் போட்டி
விண்வெளிப் போட்டியில் இந்தியாவின் அடுத்த பாய்ச்சல்
அமெரிக்கா, சீனா மற்றும் சோவியத் யூனியன் ஆகிய நாடுகள் நிலவு மண்ணைப் பூமிக்குக் கொண்டு வந்துள்ளன. ஆனால், தென்துருவப் பகுதியில் ஆய்வு செய்து மாதிரிகளை எடுத்து வருவது உலகிலேயே இதுவே முதல் முறையாக இருக்கும். இஸ்ரோவின் இந்தத் துணிச்சலான ராக்கெட் மாற்றமும், புதிய தொழில்நுட்ப முயற்சியும் வெற்றி பெற்றால், இந்தியா விண்வெளி ஆய்வில் ஒரு புதிய உச்சத்தைத் தொடும். புதிய செமி-கிரையோஜெனிக் இன்ஜின் இந்தியாவின் எதிர்கால விண்வெளிப் பயணங்களுக்கு ஒரு முதுகெலும்பாக அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.